خانه > خبر > رمز موفقیت یک دانش آموز خوب

رمز موفقیت یک دانش آموز خوب

با شروع سال تحصیلی دغدغه‌های فراوانی فضای ذهن دانش آموزان را به خود اختصاص می‌دهد و آشفته بازاری از فکر و خیال‌های متفاوت آرامش فکری این قشر کلیدی را برهم می‌زند. در این میان، بر همه فرهیختگان و اندیشمندان عرصه آموزش آشکار شده است که بررسی این طیف دغدغه‌ها و آشفتگی‌ها نیازی اساسی و اصلی مهم در مقوله بسترسازی آموزش اصولی به حساب می‌آید. اصولاً میزان توجه به هر کدام از ابهامات اساسی قشر دانش آموز بسته به موقعیت زمانی سال تحصیلی کاملاً متفاوت است.
درک ضرورت و آگاهی از چگونگی برنامه‌ریزی درسی از بایدهایی است که توجه به آن، نه فقط در این روزها بلکه در همه محدوده های زمانی یک سال تحصیلی و البته در تمامی دوره‌های آموزشی به وضوح احساس می‌شود. یک دانش آموز با هر میزان پتانسیل تحصیلی همواره با سوالاتی خاص در زمینه برنامه‌ریزی درسی مواجه بوده و به نوعی با آنها در تقابل است. سوالاتی مانند اینکه ضرورت انجام برنامه‌ریزی درسی چیست؟ چگونه باید برنامه‌ریزی انجام داد؟ اگر برنامه درسی موفق نبود، چه باید کرد؟ چه کسانی باید برای دانش آموز برنامه‌ریزی کنند؟ و …
میزان صحت و درستی پاسخ‌های یک دانش آموز در قبال این گونه سوالات و نهایتاً موفقیت وی در برنامه‌ریزی بسته به میزان بهره‌مندی او از اطلاعات و آگاهی‌های درست در زمینه برنامه‌ریزی درسی است. تردیدی نیست که رسیدن به این اطلاعات تنها با بهره‌مندی از انگیزه‌ای دو چندان در امر یادگیری مفاهیم مذکور، میسر می‌شود. و بالطبع این انگیزه نیز جز با اطلاع از ضرورت و الزام موجود در مقوله برنامه‌ریزی، حاصل نمی‌شود. حقیقت این است که در مجموعه تعاریف نقش بسته در ذهن دانش آموز، تعبیر و تفسیر صحیحی از داشتن برنامه به چشم نمی‌خورد. هدف آن است تا به این باور برسیم که با برنامه بودن، تخصیص تمام اوقات موجود به مقوله خاصی همچون درس نیست. و اصولاً ممانعت از اتلاف زمان کلی‌ترین هدف مورد نظر در برنامه‌ریزی است. معمولاً آنچه توجه اغلب دانش آموزان را به ضرورت مبحث برنامه‌ریزی جلب می‌کند. نتایج زیانباری است که در صورت فقدان برنامه‌ریزی و عدم مدیریت زمان در امر تحصیل، حاصل می‌شود نتایجی مانند عدم دستیابی به مفهوم حقیقی و شکل کامل مطالعه، افت تحصیلی، گرفتاری در بند روزمرگی، اتلاف زمان و …. در کنار این مطلب، اهمیت موضوع مذکور از سخنان و گفته‌های بزرگان دین نیز به روشنی قابل درک است. حضرت علی(ع) در آخرین وصیت خود به فرزند بزرگوارشان اما حسن مجتبی می‌فرمایند: «نظم امرکم» به این معنا که در زندگی‌ خود نظم و برنامه داشته باشید.
بنابراین جای تردیدی نیست که تاثیر و اهمیت برنامه‌ریزی در مجموعه عوامل موفقیت تحصیلی آن چنان عمیق و غیرقابل چشم پوشی است که بهره‌مندی از یک برنامه ناقص ولو بر مبنای اهدافی کوتاه، به صرفه‌تر و معقول‌تر از بی‌برنامگی و بی‌هدفی است.
در مسیر آگاهی از چگونگی برنامه‌ریزی درسی و پس از درک ضرورت این مقوله، اطلاع از دو نکته اساسی الزامی به نظر می‌رسد: اولاً وظیفه تدوین برنامه درسی بر عهده شخص دانش آموز است. البته این مطلب به منزله نفی هرگونه استفاده از راهنمایی و مشاوره دیگران نخواهد بود. دانش آموز می‌تواند با تحلیل راهنمایی‌های دیگران و تطبیق آنها با شرایط تحصیلی و فردی خود، به قضاوتی منطقی‌تر در این راستا دست یابد. ثانیاً انتظار موفقیت صد در صد از برنامه درسی یک توقع نابجاست. البته رسیدن به این مهم قابل تقدیر است. اما به هر حال هیچ برنامه‌ای ایده‌آل نیست و الزاماً همه ضروریات و ملزومات و اولویت‌های زندگی فرد را نمی‌پوشاند. بنابراین باید بازنگری شده و تغییرات احتمالی مورد نظر در آن اعمال شود.
شاید میزان کیفیت یک برنامه درسی بسته به نوع نگاه دانش آموز در مسیر تدوین آن برنامه باشد. به این معنا که نگرشی عمیق و اصولی به یک برنامه و تدوین آن برمبنای آینده‌نگری تاثیری دو چندان در موفقیت آن خواهد داشت. بنابراین تاکید می‌شود که در نوشتن یک برنامه درسی بر مبنای اهدافی مشخص، همواره رسیدن به اهداف بلند مدت تحصیلی مدنظر باشد. در امتداد این مطلب، همواره توصیه می‌شود به منظور نزدیک‌تر شدن شکل برنامه به واقعیت‌های تحصیلی و پتانسیل‌ها و شرایط فردی دانش آموز، مقوله‌هایی همچون تمایلات، فرصت‌ها، امکانات و محدودیت‌های وی در مسیری که انتخاب نموده است الزاماً شناسایی شود. معمولاً شکل برنامه درسی پس از کسب شناخت‌های اولیه و پایه، براساس یک سری اطلاعات خاص ترسیم می‌شود. این اطلاعات براساس تعیین اموری مشخص و معلوماتی ویژه به دست خواهد آمد. در مسیر تدوین آگاهی‌های مذکور، یک دانش آموز در ابتدا باید ساعات و روزهای فعالیت‌های مهمی را مشخص کند که انجام آنها جنبه فوری دارند. به این معنا که زمانی مشخص برای انجام آنها داشته و اگر در موعد مقرر انجام نگیرند، فرصت کاملاً از دست می رود. سپس به تفکیک درس‌های خود بپردازد و آنها را براساس حجم کتاب‌های مربوطه، میزان اهمیت و تاثیر آنها و پتانسیل و قابلیت‌های خود در هر مورد از دروس تقسیم‌بندی نماید. و در نهایت به تعیین فعالیت‌های مهم درسی و اعمال منظمی که در طول یک هفته باید انجام گیرد، بپردازد. با طی چنین فرایندهایی مجموعه‌ای از اطلاعات اولیه به دست خواهد آمد که می‌توان براساس آنها برای هر درس در طی یک هفته، میزان ساعت‌های مشخصی را به مطالعه اختصاص داد و طرحی کلی از برنامه‌ی مورد نظر به دست آورد.
آنچه در این میان اهمیت بسیاری دارد، جزئیات و نکاتی است که توجه به آنها در بالا بردن کیفیت یک برنامه نقش عمده‌ای را ایفا می‌کند. به عنوان مثال باید دانست که فشردگی یک اصل تضعیف کننده در ساختار برنامه است. همانگونه که قبلاً عنوان شد هدف از برنامه‌ریزی توجه اکید به مقوله‌ای خاص و غفلت از دیگر فعالیت ها و تفریح‌ها نیست. بنابراین باید ساعاتی نیز به عنوان اوقات آزاد در قالب برنامه گنجانده شود. همچنین لازم است دانش آموز در تنظیم برنامه به ترتیب و پشت سر هم قرار دادن دروس نیز نگاهی ویژه داشته باشد. در راستای همین مطلب، معمولاً تاکید می‌شود تا در چیدمان درس‌های از پشت سرهم قرار دادن دو درس مشابه که از لحاظ مطالعه دو سبک یکسان را دارا هستند، جلوگیری شود.
بدیهی است که پرداختن به اهمیت و چگونگی مبحث تاثیرگذار برنامه‌ریزی درسی مستلزم زمینه‌ای مناسب و توضیح و تشریحاتی عمیق است. بنابراین، در کنار اطلاع از این موضوع همواره تلاش برآن بوده تا ضمن طرح مطالب اجمالی از این دست و اشاره به کلیاتی در باب مبحث مربوطه، احساس نیازی در دانش آموزان، اولیا و یا مربیان تلاش گر برانگیخته شود تا با همتی دو چندان در جهت کسب آگاهی‌های بیشتر قدم‌های محکمی بردارند.

همچنین ببینید

پذیرفته شدگان مدرسه نمونه دولتی

ما کارکنان دبستان سعادت ضمن تبریک به این عزیزان برایشان آرزوی سلامتی و موفقیت از …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *